سنگ قبری برای اردشیر
محصول 1380

این مستند به شرح احوال و آثار اردشیر غلامعلی پور، یک هنرمند حکاک شیدا و عزلت نشین و از یادرفته می پردازد که زندگی و فلسفه هنرش در دنیای امروز بیش از حد غریب به نظر می رسد.

یادداشت کارگردان
شخصیت این فیلم برای من بسیار عزیز بود و می توانم بگویم ساخت فیلم از او بود که باعث شد من به حوزه مستند سازی پا بگذارم. این اولین مستند من است. سعی داشتم هر طور شده آرمانگرایی اردشیر را ثبت کنم. یک جور آرمانگرایی که تنه به جنون می زد. او در سال هشتاد وسه همانند قصه ی کلاسیک تمام آرتیست های سودایی در تنگدستی و تنهایی تمام از دنیا رفت. من دیگر آدمی را ندیدم که با هیجان و اعتقاد او درباره هنرش و تاثیری که می تواند بر دنیا بگذارد صحبت کند. گرچه این فیلم چندین جایزه برده و حتی در سال هشتاد و هفت به عنوان یکی از سی فیلم منتخب خانه سینما بعد از انقلاب شناخته شد، با این حال برای انتشار در قالب دی وی دی مجوزی برای آن صادر نشد.

یادداشت دیگران
علی اصغر قره باغی: عرفان پریشیده ی غلامعلی پور شکلی از مقاومت ورزیدن در برابر هنجارهای هنری و اجتماعی به امید دست یابی به پیوند اصیل و امرسون گونه با کیهان و کائنات است. هریک از کارهایش چنان ساخته و پرداخته شده که گویی هم درون او بوده و هم از فاصله یی دور و از فراز کهکشان ها در آن ها نگریسته شده.
نشریه گلستانه . شماره سی و دوم

پیروز کلانتری: هم راهی هنرمندی شیدا با کارگردانی پرشور، ترکیب جذابی از هم آوازی آن دو به دست داده است.
بیست و پنج سال سینمای مستند ایران . انتشارات بنیاد سینمایی فارابی

آقایان پرنده
محصول 1382

گروه راک کوچکی با همین نام تصمیم دارند در بندر انزلی کنسرتی برگزار کنند و این مستند داستان تلاشهای آنان است.

یادداشت کارگردان
این مستند داستان گروه راک سه نفره من و آهنگساز فیلم هایم، هوتن پورزکی و یکی از دوستان دوران دبیرستان ما، محمد امینی ملک است. این فیلم به خوبی رابطه ی تنگاتنگ و پرشورم را با بندری نشان می دهد که نقش مهمی در ساختن چیزی که اکنون هستم به عهده دارد.

این فیلم یکی از پنج مستند مجموعه «ایرانی دیگر» است که توسط شبکه آرته فرانسه و کمپانی فیلم آرتیکل زد تهیه و تولید شد. این مستند در بیش از بیست کشور دنیا پخش تلوزیونی داشته و در سال دوهزار و شش توسط شبکه چهار انگلیس تحت عنوان «استعدادهای جدید» پخش گردید. با اینکه این فیلم جوایز زیادی از جمله سیمرغ بلورین بهترین فیلم مستند جشنواره فجر را از آن خود کرد اما همچون فیلم «سنگ قبری برای اردشیر» درخواست برای انتشار دی وی دی آن بلاتکلیف باقی ماند.

یادداشت دیگران
محمد تهامی نژاد: «آقایان پرنده» به عرصه ی واقعیت و خیال پای می گذارد، حیطه ای که مرزهای بین فیلم مستند و داستانی را به هم نزدیک می سازد.
مجله ی فیلم . شماره ی 315

پرویز جاهد: آنها علیرغم فشاری که حس می کنند، عشق به ماندن و کار کردن دارند و بر خلاف آنچه درباره جوانهای ایرانی و گرایش آنها به امریکا گفته می شود، منتقد سیاست های مداخله جویانه و جنگ طلبانه آمریکا هستند. آقایان پرنده تدوین و فیلمبرداری خوبی دارد و در رده مستندهای خوب راک قرار می گیرد.
خشت و آینه . سایت رسمی پرویز جاهد

مینا کشاورز: آقایان پرنده از مستندهای موفقی بود که توانست نگاه کلیشه ای به سینمای مستند راتغیر دهد و باعث شد سال گذشته شاهد مستندهای متفاوتی با روایت های نسبتا منسجم در جشنواره فیلم کوتاه تهران باشیم.
ماهنامه فیلم نگار . شماره 50

آروین ایل بیگی: نوشتن فیلمنامه، هفت ماه طول کشید. یک هفته از این هفت ماه، من و رضای بهرامی نژاد به معنی واقعی پشت میز نشستیم و صحنه ها را نوشتیم. سه هفته به ویرایش و بازنویسی گذشت و شش ماه قبل از آن، فقط توی چشم اندازهای شهر انزلی ایستادیم و راجع به خودمان حرف زدیم. این"نگاه کردن به خود"، قسمتی از عملیات گیج کننده ای بود که جای"تحقیق در فیلم مستند" را می گرفت.
ماهنامه فیلم نگار . شماره 91| اردیبهشت 89 (متن کامل)

آدمها روی سکو
محصول 1383

مستندی درباره زندگی و کار دشوار کارکنان صنعت نفت بر روی سکوی نفتی سلمان.

یادداشت کار گردان
این سکو یکی از مهمترین سکوهای نفتی خاورمیانه است که دوبار در زمان جنگ مورد حمله قرار گرفت. زندگی بر روی یک سکوی نفتی عادات غریبی برای ساکنانش به همراه می آورد و این فیلم بیشتر از فرایند تولید بر روی سکو، به کارکنان زحمت کش اش نزدیک می شود. فیلم را به سختی ساختم چون بر اثر سهل انگاری تهیه کننده، زمان نادرستی به سکوی نفتی رفتیم و کاراکتر بسیار خوب و همراهی را که در زمان تحقیق یافته بودم و می خواستم از طریق او سکو را به تماشاگران معرفی کنم در مرخصی به سر می برد. من می توانستم فیلم را نسازم اما تصمیم گرفتم به صورت بداهه و تنها در مدت زمان کمتر از یک هفته ای که وقت داشتیم آن را بسازم. به گواه نمایش های مکرر و هرساله این فیلم از شبکه چهارم در روز ملی شدن صنعت نفت، این فیلم یکی از آثار محبوب خانواده شرکت نفت است.

ساحل نشینان و سقف شیشه ای
محصول 1384

یادداشت کارگردان
هر دو این فیلمها را در مجموعه «بیست شب» به تهیه کنندگی ارد عطار پور ساختم. هر دو این کارها از این لحاظ به همدیگر نزدیکند که تجربه ای هستند در ساخت فیلم از موضوعات کلی و بزرگ. ساحل نشینان به معضل خصوصی سازی سواحل خزر و نابودی ساحل زیبای آن می پردازد و سقف شیشه ای درباره ورود سخت و پر زحمت زنان تحصیل کرده به بازار کار ایران است. هر دو سوژه از طرف تهیه کننده به من پیشنهاد شده بود که در زمان خودشان موضوعات داغ و بحث برانگیزی بودند. مجموعه «بیست شب» مجموعه ی مستند اجتماعی دیدنی ای بود که عطارپور به راستی برای آن زحمت کشید. او توانست فیلمسازان نسل های مختلف همچون پیروز کلانتری و محمدرضا مقدسیان و امید بنکدار و دیگران را کنار هم گرد بیاورد و از تجربه روزنامه نگاری اش به خوبی برای یافتن و پروراندن سوژه های به جا و در عین حال عامه پسند کمک بگیرد.

یادداشت دیگران
رامتین شهبازی: کارگردان سعى كرده به مدد طنز و يك خط كمرنگ روايت، تماشاگر را با خود همراه كند و همين قضيه وجه تمايزى مى شود ميان فيلم او و آنچه تاكنون درباره مقوله ای مانند محيط زيست و به عنوان فيلم مستند مقابل دوربين رفته است. فیلم ساحل نشينان آرام آرام از روايت به مستندمى رسد. استفاده از كهن الگوى سفر در روايت و سيرى كه شخصيت موجود درفيلم پشت سر مى گذارد تا به تجربه اى جديد برسد در فيلمبهرامى نژاد نمودى آشكار دارد. او مى كوشد زبان تازه اى براى فیلم اش پيدا كند و دراين امر نيز تا حد زيادى موفق به نظر مى رسد. اين تفاوت از نگاه وشيوه هاى بيانى سينماى مستندی می آید كه در دنيا جايگاه تازه اى برای خود پيدا كرده، اما هنوز نتوانسته بود مستندسازان ايرانى را متقاعد كند كه دست از سينماى مستند كلاسيك بردارند و به سمت اين نوآورى ها بروند.
مرثيه براى طبيعتی که دوستش داشتيم . بخش فرهنگ و هنر روزنامه ایران. بهمن 85

آقای هنر
محصول 1385

معلم هنری در کلاس کوچکش با مشکلات نه چندان کوچک شاگردانش سر وکله می زند.

یادداشت کارگردان
این فیلم نیز یکی از گوشه های زندگی من است. ثبت خاطرات پنج سال تدریس هنر من در مدارس بندانزلی. گرچه من از حرفه ی خانوادگی ام استعفا دادم (بیشتر اعضای خانواده ی من معلم و یا استاد دانشگاه اند) اما این فیلم کوچک را ساختم تا یادم باشد که چقدر در این حرفه ناموفق بودم. گرچه فیلم به این می پردازد که یک فرد به تنهایی نمی تواند در برابر یک سیستم معیوب قدیمی کاری انجام دهد اما شامل عذاب وجدان ها و ناکامی های من در ارتباط با شاگردانم نیز می شود. این فیلم آخرین مستندی بود که در مجموعه بیست شب ساختم. فیلم تنها یکبار از شبکه چهار پخش شد و حتی تکرار آن نیز پخش نگردید و بعدها تلاش من برای اجازه گرفتن از مسولان وقت برای پخش خانگی آن هیچ نتیجه ای نداد.

یادداشت دیگران
پیروز کلانتری:ارتباط برقرار نكردن بچه‌ها با مضمون‌های آموزش‌های كتاب درسی، بی‌تجربگی فیلم‌ساز در برقراری رابطه با بچه‌ها و دغدغه‌های ذهنی دائمش با این موضوع، جذابیت‌های كوچك زندگی برای بچه‌ها (مشخصاً عشق همۀ آن‌ها به موتور داشتن و گشت زدن در شهر!) در برابر فضای غیرجذاب و امرونهی‌كنندۀ مدرسه و كلاس، نیاز به كار در كنار پدر و خانواده در جوار درس خواندن، سواد عمومی پایین بخشی از بچه‌ها كه حیرت‌آور است، مجموعاً، و این همه در كنار طبیعت آرام‌بخشی كه قادر به تلطیف آن تنش‌ها و معضلات برای معلم هست و نیست، و آن دوسه نمای غریب جذاب و در عین حال حسرت‌بار خلوت فیلم‌ساز ــ معلم روی پل انزلی ــ تركیب برانگیزاننده‌ای از شور و حسرت در فیلم جاری ساخته و اثری گرم و پرشور فراهم آورده است.بهرامی‌نژاد با یكی‌دو فیلم داستانی كارش را شروع كرد و لطف فیلم‌های مستندش هم در شیوۀ پرطراوت و سرزندۀ روایت و گره‌افكنی‌های روایت‌گونه در دخالت‌ها و بازسازی‌هایش در واقعیت، در فیلم‌برداری، گفتار و تدوین فیلم‌هایش است.
خشت خام، ماهنامه فیلم، شمارۀ 355

محمد باغبانی: در آقای هنر، بهرامی نژاد قصد دارد اولین سال تدریس اش در یک مدرسه را بازسازی کند، اصل بازتولید، اساس و درون مایه ی همه ی آثارش را تشکیل می دهد و اتفاقا از همین جاست که آثار او لزوما مستند نیستند.
ماهنامه فیلم . شماره 393

امید روحانی: کارهای مستند این فیلمساز جوان، نمونه هایی جذاب از رویکرد دلپذیر ترکیب مستند – شبه داستانی است که در آنها، در بافت قصه ایی محو و ساده و اغلب جعلی، بستری مناسب برای طرح مسئله و ساخت مستند شکل می گیرد.
روزنامه اعتماد . اردیبهشت 86

همنشینی سینمای مستند و داستانی
گفتگوی رامتین شهبازی با رضا بهرامی نژاد

فیلمهای مستندی که تدوین آنها بر عهده ی من بوده است:

^{پرسه در خیابانهای ناتمام}
کارگردان : پیروز کلانتری
محصول 1386

ما نیمی از جمعیت ایرانیم
کارگردان : رخشان بنی اعتماد
محصول 1388

کم و بیش
کارگردان : سوسن بیانی
محصول 1387

تهران هزار داستان
کارگردان : احمد میراحسان
محصول 1386

داستان حوا
کاری تجربی به همراه پانزده کارگردان
از سرتاسر دنیا به سفارش نیک نایت و
کمپانی Show Studio

►  باقی بخشهای نمونه کارها را دیده اید؟