اول . کونگ فو پاندای 2 اصلا خوب نبود. برعکس نسخه اصلی که داستان رو با نیازهای قدرتمند شخصیت ها به جلو می کشوند، در اینجا شخصیتها و انگیزه هاشون سطحی و دم دستی بودند. به همین علت قصه پر بود از جنگ هایی که قرار بود ضعفها رو لاپوشی کنند که البته مثل همیشه کار رو بدتر کرده بود. این نسخه برای من یه مهر تائید هم بر این نظریه داشت که داستان «می خوام کسی بشم» قدرتمندتر و جذاب تر از داستان «من واقعا کی هستم» هست. مهم نیست تو کی هستی ، مهم چیزیه که می خوای بهش برسی. رویایی که توی سرت داری جذاب تر از گذشته ی حتی پر رمز و رازت می تونه باشه.

دوم . دومین آلبوم انفرادی «استیون ویلسون» کاری شنیدنی و اثری دشوار برای گوش هاست و می تونید حسابی باهاش به روح تون مشت و مال بدید. درباره ی این آلبوم و نحوه ی ساخت اش در این مجله ی موسیقی مصاحبه ی خوبی از ویلسون می یابید. در این مصاحبه می شه نگاه و جهان بینی خاص ویلسون به موسیقی رو دریافت. نحوه ی الهام و برداشت های اون از تاریخ موسیقی رو واقعا دوست دارم. در قسمتی از مصاحبه می گه : «چيزي كه من هنگام ریكورد اين آلبوم بهش آگاه بودم ، اینه که آلبومهاي دهه هفتاد ، اغلب نوازنده هاشون راک اجرا میکردن در حالي كه واقعا نوازنده راک نبودند . بخصوص از نوازنده هاي جاز بسياری سود میبردن . اگر مثلا به آلبومی مثل اولین آلبومKing Crimson گوش کنید دارید به نوازنده هاي جازی گوش ميكنيد كه راک می زنند و جالبه جاز تقریبا عنصری یه که خارج از تاریخ پراگرسیو راک شکل گرفته. اگر شما به هر موسيقي که طی سی سال اخیر تحت عنوان پراگرسیو راک ساخته شده گوش کنید يك چيز در همه آنها بارزه : فقدان كامل تاثيرات جاز».

سوم. یه پست خوب و به یادموندنی از علی نعمتی شهاب که یکی از سرزنده ترین بچه های دنیای نت ئه. در این پست اون درباره ی تجربه ی شخصی اش از بهره گیری از اصول و روشهای موفقیت می گه. برای من جذاب ترین یادداشت های بلاگی و آموزنده ترین شون اغلب همین تیپ نوشته هایی اند که نویسنده شون از زندگی و تجارب خودش فرمولی رو استخراج می کنه. اگه به معلم ها و اساتید خوب تون فکر کنید ، می بینید که اغلب شون همین خصوصیت رو در تدریس داشتند. یعنی از تجارب شون برای بسط و گسترش و تفهیم کامل یه مطلب استفاده می کردند. هر کسی که با تولید محتوی سر و کله می زنه باید بتونه اون رو با زندگی اش پیوند بزنه و اینطوری آثارش رو زنده و پویا نگه داره. و یک جمله ی تقریبا مرتبط از چخوف : اگه می خوای روی هنرت کار کنی، روی زندگی ات کار کن.

چهارم . و سرانجام بخش «ایماژها» رو در سایتم راه اندازی کردم. به اینجا سر بزنید و دغدغه های بصری من رو مال خود کنید. در این قسمت تصاویری رو به اشتراک می گذارم که تمرکز بر اونها و بررسی نگاه ها و راه حل های متفاوتی که عرضه می کنند برای خودم بسیار آموزنده بوده اند.